Audiodeskrypcja Roku 2025

„Skrzyżowanie"

Autorka skryptu: Alicja Maciejewska

Konsultantka: Magdalena Dudowicz

„13 dni do wakacji"

Autor skryptu: Bartosz Wokan

Konsultantka: Magdalena Dudowicz

Piotr Franiek

„Skrzyżowanie"

„Gdyby w tym filmie nie było audiodeskrypcji to nie dowiedziałbym sie o istnieniu bardzo ważnej bohaterki tej produkcji. Jej rola bez ani jednego słowa byłaby pominięta. Opis także uwydatniał napięcia między innymi bohaterami, widoczne tylko na ich twarzach. Nie wiedziałbym też jak skończył się film. jest on przykładem dzieła, w którym końcowe sceny są opowiadane obrazem. Bez AD większość realizacji filmowych urywa się Nam przed zakończeniem. A przecież nikt nie lubi urwanych filmów. :-) Prawda?"

Ryszard Koralewski

„13 dni do wakacji"

„Powiem za klasykiem, że głosowałem, ale się nie cieszyłem. To nie jest mój ulubiony gatunek. Jednak audiodeskrypcja pozwoliła mi zobaczyć każdy zakamarek domu, strach i bezradność na twarzach osób, i krew, oraz wzbudziła we mnie złe emocje, a o to z pewnością chodziło. Gdybym wybierał film, który mi się podoba, mój głos byłby inny. Dziękuję za możliwość oglądania filmów. Ryszard Koralewski"

Iwona Udała

„Innego końca nie będzie"

„Oglądając film zapomniałam, że jest on z audiodeskrypcją. Tylko pod koniec zdziwiłam się skąd mam tyle informacji, których zwykle nie daje mi oglądanie filmu. To wyraz twarzy, obecność przedmiotów, na które spojrzano czy szczegóły otoczenia - zwykle tego nie jestem w stanie zobaczyć. Audiodeskrypcja stanowiła dopełnienie dla percepcji filmu pozostając pomocnym tlem, nie konkurując jednak o uwagę widza z filmem. Tak jak powinno być. I cudowny głos lektorki".

Mariusz Lipski

„Szkoda, że nareszcie"

„Ten wybór to wynik idealnego wyczucia proporcji. Język audiodeskrypcji jest powściągliwy i naturalny, dzięki czemu tekst niemal stapia się z narracją. Opisy nie dominują nad obrazem, lecz dają przestrzeń doskonałej muzyce Pogodno i emocjom bohaterów. Perfekcyjny miks dźwięku sprawia, że głos lektorki płynnie współgra z wypowiedziami postaci, nie maskując dialogów. To oprawa, która całkowicie usuwa barierę braku wzroku i pozwala w pełni przeżyć tę historię".

Mirosław Berbecki

„Szkoda, że nareszcie"

„Film jest trudny w odbiorze ze względu na częste zmiany wydarzeń oraz dużą liczbę wypowiadających się osób. Podczas oglądania czułem się jak na wymagającym biegu terenowym z licznymi przeszkodami. Audiodeskrypcja była jednak znakomitym przewodnikiem, który sprawnie prowadził mnie przez film. To prawdziwe dzieło: minimum słów, maksimum trafnych i konkretnych informacji – dokładnie takich, jakich widz potrzebuje".

Ireneusz Kaczmarczyk

„Pod szarym niebem"

„Po obejrzeniu 7 filmów na tytuł Audiodeskrypcja Roku zasługuje, moim zdaniem, dodatkowa ścieżka dźwiękowa do filmu «Pod szarym niebem». Autorka bardzo dokładnie opisuje miejsca i zdarzenia i zręcznie prowadzi widza przez kolejne sekwencje filmu. Atutem są także gesty i emocje, które starannie maluje słowem na twarzach bohaterów. Język przekazu jest prosty i zrozumiały. Ułatwia wejście w kadr i zrozumienie sensu obrazu. Audiodeskrypcja idealnie wpisuje się w tempo akcji.

Alicja Nyziak

„13 dni do wakacji"

„Wybór najlepszej audiodeskrypcji okazał się trudnym zadaniem. Różnorodność filmów pokazała jak odmienne wymagania stawiane są przed twórcami audiodeskrypcji. Przykładem niech będą dwie produkcje «Franz Kafka» i «Szkoda, że Nareszcie». Ta pierwsza obszerna. Druga znacznie skromniejsza, pozwalająca wybrzmieć muzyce. Dodam, że tam gdzie była konsultacja, audiodeskrypcja bardzo zyskiwała. Jednak moim zdaniem najlepszą audiodeskrypcją była ta do filmu «13 dni do wakacji», w reżyserii Bartosza M. Kowalskiego. Paradoksalnie nie przepadam za horrorem, ale nie o film chodzi, a o dodatkową ścieżkę opisową. Tak się złożyło, że w minionym roku miałam możliwość obejrzeć «13 Dni do wakacji» bez narzędzia wspierającego niewidomego widza. Dzisiaj mogę powiedzieć, że dzięki audiodeskrypcji produkcja zyskała nową jakość. Przekonałam się ile mi umknęło, co błędnie zinterpretowałam. Jest w filmie scena, w której nie ma dźwięków, dialogów, muzyki jest tylko cisza. Bez audiodeskrypcji nie miałabym szansy dowiedzieć się, że w tym momencie morderca ciągnie Agę za włosy idąc przez hol. Ona krzyczy, wymachuje kończynami. Podobnie jest w końcowej scenie tak istotnej dla całego filmu. Od pierwszych minut audiodeskrypcja płynnie prowadziła przez fabułę. Krótkie, precyzyjne zdania pobudzały wyobraźnię do tworzenia obrazu. Poprawność językowa była także dużym atutem. Co równie istotne nie była przeładowana. Pięknie wplotła się w akcję filmu, stając się jej częścią.

Maria Ruszecka

„Franz Kafka"

„O moim wyborze zdecydował język audiodeskrypcji. Był piękny, bardzo literacki i mogłam bez problemu podążać za akcją filmu. Głos lektora brzmiał wyraźnie i klarownie. Cytując Tomasza Raczka - jednego z moich autorytetów filmowych: 50 procent filmu jest na ekranie, a 50 w nas i tak było w przypadku filmu Agnieszki Holland dzięki tej audiodeskrypcji. Dziękuję Stowarzyszeniu Defacto i Fundacji Kino Dostępne za to, że możemy «oglądać» filmy tak jak nasi widzący przyjaciele i bierzemy udział w dyskusjach tak jak oni. Pamiętam, że pierwszymi moimi audiodeskryptorami byli bliscy i przyjaciele, potem w początkach działania Kina Dostępnego musiałam często wygłaszać apele, żeby na sali zapanowała cisza. Teraz jestem niezależna i spośród kinomanów wyróżniają mnie tylko słuchawki. Nie wybrałam filmu 13 Dni do Wakacji, ale chciałam i na niego zwrócić uwagę. W przypadku Franza Kafki podobał mi się i film i audiodeskrypcja. Jeśli chodzi o horror to film oceniam średnio, ale audiodeskrypcja była świetna. Merytoryczna, obiektywna, nie zaburzała warstwy dźwiękowej filmu".